On Sat, 9 Feb 2008, Tristan wrote:

> W odpowiedzi na pismo z piątek, 08 luty 2008 23:01
> (autor Tristan
>> Na grupie weselnych kręciołków padła też taka propozycja:
>> ============
>> Mogę zrobić i 100 płytek jak je kupi
>> i przyniesie mi klient. Jak nie kupuję płytek, nie piszę na Fakturze
>> "płytki" czy "kasety", to nie muszę.
>> ============
>> Zastanawiam się na ile to jest skuteczne... Co dokładnie znaczy ,,przy
>> dostawie''?

Chytry wybieg, ciekawe co NSA na to ;)
Można popatrzeć mamy na to tak: mamy "produkcję z materiałów
dostarczonych przez klienta".
Tak czy nie?

Tłumacząc na polski: "produkcja" to jest *dowolny* poziom przetworzenia.
Nieważne, czy nagrane płytki wyprodukujemy z poliwęglanu, czy ze
składników służących do polimeryzacji, będzie to "produkcja", prawda?
Czyli tak czy siak "wyprodukujemy" nagrane płytki.
Ale to można podyskutować :)

>> ============
> sprzedaję usługę (która nie wymaga kasy fiskalnej) a nie nośniki.
> Nośnik jest częścią tej usługi.
>> ============
>
> Tylko idąc tym tropem, to w zasadzie dowolne płytki można by dołączyć do
> dowolnego czegoś i mówić, że się sprzedaje tamto coś (np. zapałki), a nie
> płytki z nagraniem. Co o tym sądzicie?

Ba, z p. widzenia VAT WNiP (w postaci oprogramowania, filmu czy
zdjęć) *są* usługami, z czego należy dedukować, zakładając racjonalność
ustawodawcy (nie wiem czy nie powinno być: ":P") iż rzeczony
ustawodawca z założenia miał na myśli "sprzedaż usług ktorych częścią
są nagrane nośniki".

Krótko mówiąc, o ile pierwsze podejście wygląda "tylko" na ryzykowne
i naciągane, to drugie w ogóle rozmiaja się tak z literą jak i celem
przepisu, więc np. ja bym nie ryzykował.

pzdr, Gotfryd